StepForward

"Er komt meer bij kijken dan hopen op een wonder"

Een geslaagde week...

Na een lange periode van voorbereiding vertrokken mijn vrouw Mirjam en ik op maandag 18 Mei naar Zürich voor de operatie. Dinsdagochtend om 07:00 uur werd ik verwacht in de kliniek om in de ochtend geopereerd te worden. De ingreep nam ongeveer 2 uur in beslag. De behandeling en de operatie verliepen snel en voorspoedig, "de benen werden al getest" tijdens mijn narcose d.m.v. de stimulator.

‘s Avonds kwam Dr. Possover nog langs om de werking te testen, erg bijzonder om te zien en te voelen wat het al deed. Per direct had ik het gevoel dat de spasmes minder waren. De nacht was matig; ik kon moeilijk in slaap komen i.v.m. de wonden in mijn onderbuik en het infuus. Maar goed aan alles komt een eind; dus ook aan deze eerste nacht.

De volgende ochtend was Dr. Possover al vroeg op de kamer. Weer werd er stroom op beide benen gezet en werd het belangrijkste programma uitgelegd en aangepast. Programma A volstaat voor: Een "herstel"-programma dat 24 uur per dag, 7 dagen per week, lichte stroomstootjes geeft in beiden benen. Dit zal de spieren trainen, de zenuwen sneller doen laten groeien en de doorbloeding verhogen. Door dit laatste zal er ook herstel optreden m.b.t. de mogelijke osteoporose die ontstaan is door de langere "inactieve" periode. Als ik nu direct zou gaan staan, dan kan dit nadelige consequenties hebben voor de toekomst. Daarnaast zullen ook de gewrichten dan te zwaar belast worden.

In de middag kreeg ik bezoek van Medtronic, dit is de leverancier van de neurostimulator. De werking werd me volledig uitgelegd; tevens het opladen van de docking en de stimulator. Erg gaaf dat dit allemaal mogelijk is!

Omdat er geen complicaties waren, werd ik zoals verwacht op donderdagochtend, 21 mei ontslagen, waarna ik nog een aantal testen kreeg in de privékliniek van Prof. Dr. Possover. Tevens werden de meeste hechtingen verwijderd. Vervolgens vlogen we in de avond weer terug naar Amsterdam.

De aankomende 4 weken mag ik geen belastingen op mijn onderbuik/lies hebben. Dit is misschien nog wel het zwaarste gedeelte van alles. Daarna kunnen we beginnen met het trainen van de quadriceps van beide benen, en dan hoop ik naar verwachting dat we na zo’n 4 maanden kunnen beginnen met staan. Dit wil zeggen in een loopbrug of door middel van een looprek. De revalidatie zal ik gedeeltelijk (poliklinisch) in revalidatiecentrum “De Hoogstraat” doen en bij mijn eigen fysio-praktijk “Fysiototaal” in Harderwijk.

Om wetenschappelijk vast te leggen wat voor progressie ik boek, was ik 26 mei naar het UMC te Utrecht voor een SEPP-test, die geldt als een nul-meting. Door middel van deze testen is het mogelijk om de weerstand van de gevoelszenuwen te meten, van teen tot kruin. De test was zeker niet pijnloos... maar alles voor het goede doel! De uitslag volgt nog.

Hoe mooi zou het zijn als we binnen 2 jaar aan kunnen tonen dat de zenuwen hersteld zijn of een aanzienlijke verbetering aantonen!?

Het wordt een mooie periode met nieuwe ontwikkelingen, die zeker met “ups and downs” zal gaan, maar dat zijn we gewend.
Via deze weg willen we nogmaals iedereen ontzettend bedanken, die dit mogelijk heeft gemaakt.

We zijn jullie erg dankbaar!

Wordt vervolgd…
Met sportieve groet, 

Stichting StepForward
Luciën de Louw