StepForward

"Er komt meer bij kijken dan hopen op een wonder"

Voorstellen Patrick Keijzer

Hierbij wil ik mij voorstellen, mijn naam is Patrick Keijzer, 42 jaar oud, getrouwd en ik heb een dochter van 13 jaar. Van oorsprong ben ik timmerman en heb ik voor mijn ongeluk een eigen timmermansbedrijf gehad. Motorcross is altijd mijn passie geweest, ik deed dit al sinds mijn 4de, ik ben zelfs in 1996 Nederlands kampioen geweest in de klasse 250/500cc nationaal ook heb ik heel veel clubkampioenschappen gewonnen. Helaas ging het tijdens een motorcrosstraining op 23 april 2011 goed mis, doordat mijn crosser in zijn vrij stond, in plaats van een versnelling, kon ik de sprong vanaf de schans niet goed maken, hierdoor viel ik voorover van mijn crosser af en sloeg de crosser in mijn rug. De diagnose is; complete dwarslaesie T3, dit houdt in dat ik compleet verlamd ben vanaf bij borst.

Na mijn ongeluk heb ik 2 weken in het ziekenhuis te Tilburg gelegen, hierna ben ik in 3 maanden tijd gerevalideerd in de Hoogstraat te Utrecht. Tijdens mijn intake gesprek, werd mij verteld dat ik er rekening mee moest houden dat ik wel een jaar nodig had om te revalideren. Ik ben als snelste, met mijn hoogte laesie, ooit daar gerevalideerd.

Na een jaar thuis te hebben gezeten, na mijn revalidatie, vond ik het tijd worden om weer aan het werk te gaan. Echter is dit, voor iemand in de rolstoel, makkelijker gezegd dan gedaan. Ik heb naar meerdere bedrijven mijn C.V. opgestuurd en eerlijk gemeld dat ik rolstoel gebonden ben, helaas kreeg ik geen enkele reacties. Ik ben altijd gefascineerd geweest in telefoons en bedacht mij dat een telefoonreparatiewinkel wel wat voor mij zou zijn. Ik heb toen meerdere bedrijven gebeld, omdat ik dacht na niks te horen van al mijn verstuurde sollicitaties dat een persoonlijke benadering beter zou zijn. Tijdens elk gesprek heb ik mijn verhaal verteld en aangegeven dat ik in het begin kosteloos mee zou willen draaien, hoe mooi is het om iemand op te leiden en voor jou werkt, maar niet betaald hoeft te worden? Helaas was ook hier niemand in geïnteresseerd. De moed zonk mij al in de schoenen, tot ik The Fixables tegenkwam op internet, gelijk gebeld en kreeg 1 van de eigenaren aan de telefoon René Smit, hij was gelijk heel enthousiast, ik mocht gelijk op gesprek komen en ben een paar dagen later begonnen. In het begin heb ik hier kosteloos gewerkt, het begon met een aantal uren werk, dit werden al gauw een paar dagen en uiteindelijk een vast contract voor 40 uur. Ik ben begonnen in Amsterdam, toen ik hier net begon bestond The Fixables uit 1 winkel, inmiddels hebben zij nu 4 winkels en run ik het filiaal te Bussum in mijn eentje.

Na een tijdje wilde ik ook weer wat aan sport gaan doen, ik heb toen voor rolstoeltennis gekozen omdat ik tennis vroeger ook altijd leuk vond. Bij de tennisclub kwam ik Lucien de Louw tegen, wij hadden gelijk al een klik en hebben ook een tijdje samen getennist. Helaas was het een hele onderneming om telkens voor een uurtje tennis helemaal naar Barneveld in de file te rijden dat ik er na 2 jaar mee gestopt ben. Met Lucien heb ik nog steeds goed contact, hij attendeerde mij op een operatie in Zwitserland van dokter Possover (LION-procedure). Na mij ingelezen te hebben over deze operatie, dacht ik gelijk; deze operatie wil ik ook! Naast het feit dat er straks weer activiteit in mijn benen is, wordt ook mijn doorbloeding veel beter. Ik heb het afgelopen jaar tweemaal 7 weken plat moeten liggen door een decubitus wond. Na de operatie zijn dit soort wonden niet meer mogelijk.

Op 27 november 2017 had ik een afspraak met dokter Possover te Zwitserland om de mogelijkheden voor een eventuele operatie te bespreken. De arts moet wel een reële kans zien dat de operatie zinvol is. Gelukkig was het een zeer positief gesprek en is de arts mij bereid te opereren. Tijdens de operatie wordt er een oplaadbare pacemaker in mijn buik geplaatst, hier zitten draadjes aan welke continu stroom afgeven aan mijn zenuwen. Hierdoor ontstaan er activiteiten in mijn benen waardoor er weer spiermassa ontwikkeld wordt en een normale doorbloeding krijg. Als de operatie goed uitpakt, zou ik na de operatie, met behulp van krukken, weer kleine stukjes kunnen lopen, dit is iets waar ik alleen maar van kan dromen.

Het is een zeer kostbare operatie, helaas betaald de zorgverzekeraar helemaal niks. Via deze stichting wil ik graag geld inzamelen om mijn droom in vervulling te brengen. Step Forward is gekoppeld aan het Sportfonds Move Better van Fonds Gehandicaptensport en heeft daarmee een ANBI status. Hierdoor kan er veilig gedoneerd worden en is het fiscaal aantrekkelijk. Voor de operatie is er ongeveer 75.000,- euro nodig.

 

Met vriendelijke groet,

Patrick Keijzer